Na aankomst en het avondeten gaf Marjan uitleg en een presentatie met foto’s van de molen en het huis waar Marjan in gewoond heeft, dat herbouwd is in het museum op de Zaanse Schans. De avondsluiting volgde met een korte meditatie, psalm 131 en het lied ‘Mijn verstilt in rust en vrede bij God’, over de vraag van dit weekend: hoe blijf ik in vrede?
De ochtendstilte en ochtend viering bestond uit het zingen van een nieuw meerstemmig lied ’En todo amar y servir’, in alles liefhebben en dienen – een korte meditatie: letten op adem / lichaam/ gevoel, een tekst van Etty Hillesum en een vraag: Heb je een jeugdherinnering die een bron van vrede is, waar je nu nog uit kan putten? Deze vraag kwam voort uit het mooie verhaal over de Zaanse molen en het herbouwde houten huis van Marjan.
Het uitje – De Zaanse Schans – bezichtiging en rondleiding in de molen, waar Marjan als kind woonde en waar de huidige molenaar als jongen van 11 aan kwam waaien, het molenaarsvak leerde en het over kon nemen van Marjan haar broer, net 2 maanden voordat hij stierf. Een oliemolen waar olie uit pinda’s en lijnzaad geperst wordt, waar we even meer dan honderd jaar terug in de tijd werden gevoerd. De door de olie gewaxte jassen hingen nog aan de haak, alsof de eigenaars uit vervlogen tijden zo weer de veekoeken uit de pers zouden halen, terwijl de molenstenen van 2500 kilo hun eeuwige rondes maakten, aangestuurd door de altijd aanwezige wind en een degelijk ingenieus mechaniek wat nog zichtbaar en met eigen ogen te volgen beweging uitvoert, zo anders dan de techniek verstopt in microchips waarmee alle handelingen van tegenwoordige machines als tovenarij verricht worden. Nog een bezoek aan het snoepwinkeltje met regenboog lollies voor de kinderen. Het weeshuis de oude Walvis, het eerste Albert Heijn winkeltje waar alles in papieren puntzakjes afgewogen werd, het koffiemuseum, het cacao winkeltje met de heerlijke cacao geur, die in heel het museum te ruiken was, de groengeverfde houten Zaanse huisjes, de majestueuze molenwieken tegen oer hollandse wolkenluchten, de hoge bruggetjes over sloten met witte zwanen, rietkragen en knotwilgen. Een heerlijke lunch aan lange tafels in het gezellige restaurant De Kraai waar nog meer verhalen uit lang vervlogen tijden uitgewisseld werden.
De Bonte Avond begon met een gedicht van Eva, Senna, Lisa en Veerle. Ruud en Henriëtte traden op als schipbreukelingen met een lied van Annie MG Schmidt op een onbewoond eiland. Els had in de middag een gedicht geschreven en droeg dat voor. Aly en Ids deden een dansact, een persiflage op een zomerhit. Femke las een Zuidafrikaans gedicht. Gert kwam tot slot met een voordrachtkunst over drie schippers op zee en zo was de cirkel weer rond.
De ochtendviering ging over het thema: hoe bewaar je vrede in jezelf in moeilijke tijden? Etty Hillesum haar tekst werd herhaald over de stroom van het leven en het niet blijven haken aan moeilijke gedachten. In Borculo was 100 jaar geleden een wervelstorm. Over de doodsangst die daar heerste, ging psalm 6. De moeder van Ruud bleek bij die storm aanwezig te zijn geweest, als meisje van bijna 8 jaar en zij dacht toen dat het einde der tijden was aangebroken. We zongen ‘Nada te turbe’, niets zal je deren, in 3 talen.
Ruud aan de afwas, Ids aan de afwas en ondertussen ‘En todo amar y servir’ zingend. De kinderen hebben heerlijk gespeeld. Een spelletje, waarbij Femke geduchte tegenstand bood aan Ids en Aly, terwijl we iets te luid Friese liederen zongen. Het heerlijke weer, de fijne maaltijden met elkaar en buiten nog even koffiegedronken – in stilte lukte dat niet -, want het was namelijk veel te gezellig! Jessica Janssen
